Hallo lieve mensen!!!

orgen vertrek ik voor ruim 2 maanden naar Angola. Ondanks dat ik er vaker geweest ben vind ik het weer ontzettend spannend. Ik moet bekennen dat ik ondertussen toch wel zenuwachtig ben!
Het doel van mijn reis is om deze keer een onderzoek uit te voeren voor mijn Master in African Languages and Cultures, voor mij een reden om nog zenuwachtiger te zijn dan normaal, haha. Mijn logeeradres ligt aan de rand van een slechte wijk in Luanda, de hoofdstad van Angola. Deze wijk is Hoji-ya-Henda. Omdat ik mijn onderzoek onder andere in een slechte wijk wil uitvoeren, denk ik dat dit een goede plek is voor mijn verblijf. Ik heb begrepen dat ik bij een Angolese familie ga logeren aan de hoofdweg langs deze wijk, zodat ik niet de wijk echt in hoef om thuis te komen. Wel zo veilig!
De familie waar ik ga logeren ken ik nog niet, maar ik vertrouw erop dat ik goed ontvangen zal worden. Dat ik er kan logeren is geregeld door een Angolese jongen die in Nederland is geweest en die ook gezien heeft hoe mijn leven er hier uit ziet. Een Nederlandse vriendin van mij kent de familie en die zei al dat ik er goede vrienden aan zal hebben – allemaal zaken waardoor ik met een gerust hart bij mensen die ik niet ken zal gaan logeren! Bovendien zijn de mensen in Angola altijd heel lief en hartelijk voor mij; overal waar ik kom word ik altijd ontzettend verwend en als een prinses behandeld

En mocht het nou niet goed gaan in Hoji-ya-Henda, dan kan ik altijd terug gaan naar het logeeradres waar ik de vorige twee keren heb gelogeerd, bij mijn ‘Angolese Oma’. Dat is de oma van een vriendin van mij in xe9xe9n van de beste wijken in Luanda, Maianga, die me heeft gezegd dat ik altijd terug zou kunnen komen. Ik heb er nu voor gekozen om daar niet te gaan logeren, ondanks de perfecte locatie (in een huis dat in Luanda minstens 1 miljoen dollar waard is!), vanwege mijn onderzoek (waarbij komt dat ik jonge mensen om me heen nodig heb die begrijpen wat ik aan het doen ben, en dat zie ik bij Oma niet gebeuren), maar ook omdat ik de laatste keer dat ik daar logeerde te vaak verdrietig was – door het overlijden van mijn vader en andere gebeurtenissen, waardoor ik die omgeving liever niet opnieuw opzoek…
Dit is nu dus de eerste ‘rondstuur e-mail’ die ik stuur. Mocht je het nou totaal niet interessant vinden wat ik uitspook in Afrika, laat het dan even horen zodat je de volgende keer geen bericht krijgt Ik verwacht niet dat ik veel van deze e-mails zal sturen, omdat ik maar beperkt toegang tot internet zal hebben, en als ik dan toegang tot internet heb mijn tijd eerder zal besteden aan de studie (het contact met mijn begeleiders vanuit de Universiteit), maar je weet het maar nooit!
Goed, ik ga nu mijn koffer netjes in pakken voor mijn omslachtige reis waar ik om financixeble redenen zelf voor heb gekozen: eerst ‘s ochtends heel vroeg naar Utrecht, dan met de trein naar Frankfurt, dan met het vliegtuig naar Dubai, daar een nachtje op het vliegveld rondhangen en dan ‘s ochtends naar Luanda. Tja, dat is het leven van een ‘arme student’, haha. In maart doe ik deze reis in omgekeerde volgorde, en op 4 maart verwacht ik weer in het land te zijn!
Ik zal proberen jullie op de hoogte te houden!

Liefs,
Wies.                        

  Luanda 27 december 2009

Continue reading →

ederland reist steeds meer en Nederland reist steeds verder. Daar zijn risicox92s aan verbonden, risicox92s die niet altijd juist worden ingeschat. Daarom is voorlichting nodig, zodat vakantiegangers weten wat  hen te wachten staat.

Die voorlichting wordt al jaren gegeven en daar is al veel succes mee geboekt. Maar het is zeker niet zo dat heel Nederland goed voorbereid op reis gaat, verteld dr. David Overbosch van de Travel Clinic van het Rotterdamse Havenziekenhuis, de expert op het gebied van tropische ziektes.

Als je kijkt naar het afgelopen decennium dan zie je dat we goede resultaten hebben geboekt. Neem het probleem met malaria. Tien jaar geleden ging slechts 40 procent goed voorbereid op reis en had pillen bij zich ter voorkoming van deze ziekte. Tegenwoordig is dat zox92n 60 procent en dat is dus een aanzienlijke verbetering. Maar dat wil niet zeggend at we er zijn, want het betekent dat nog altijd 40 procent niet goed is voorbereid. Als je dat afzet tegen de ongeveer xe9xe9n miljoen Nederlanders die jaarlijks naar tropische bestemmingen gaat, praat je namelijk nog altijd over 400.000 mensen die een groot risico nemen!

Dat risico nemen ze soms onbewust, omdat ze zich amper realiseren dat ze op vakantie een ziekte als malaria kunnen krijgen. Zo is een land als Gambia tegenwoordig ongekend populair, je kunt er bij wijze van spreken voor twee stuivers naar toe en het is maar een paar uur vliegen. Maar malaria komt daar wel voor en dus loop je enorm risico als je x96 zoals 15 procent van de Nederlandse toeristen daar x96 geen pillen slikt. Met de dood som tot gevolgd, zoals we vorig jaar twee keer hebben gezien in Nederland. Dat zijn natuurlijk wel dingen om even bij stil te staanx85

Om te voorkomen dat dit vaker gebeurt, moeten alle betrokken partijen de handen ineenslaan. En met samen bedoel ik overheid, GGDx92s, huisartsen en reisindustrie die campagnes moeten ontwikkelen die de reiziger helder en duidelijk aan spreken en op de gevaren wijzen. Daar zijn we overigens al druk mee bezig en een aantal grote reispartijen zoals TUI en D-reizen doen daar structureel aan mee, door hun klanten goed te informeren tijdens de boeking. Tijdens dat proces hoef je echt niet tegen een klant te zeggen dat x91ie ergens de pest of de pokken kan krijgen, maar je moet wel aangeven dat het verstandig is om een prik of een pil te halen bij bijvoorbeeld de huisarts. Je moet mensen simpelweg o dit soort zaken wijzen, omdat ze er zelf helemaal niet meer bij stilstaan welke risicox92s nu groter zijn omdat er een heel ander reisprofiel en reispatroon is ontstaan.

Daar zullen wij met onze campagnes ook steeds meer op wijzen. Goed voorbeeld is bijvoorbeeld dat mensen steeds jongere kinderen meenemen naar de meest bizarre landen met verhoogde medische risicox92s. vroeger was dat helemaal niet aan de orde, maar tegenwoordig wordt er niet eens meer vragen gesteld; ze gaan gewoon! Daar begrijp ik dus helemaal niets van. Ook zie je een enorme stijging van het aantal reizende ouderen. Mensen pakken wij wijze van spreken hun rollator in en gaan naar Burundi  voor een x91avontuurlijke en authentiekex92 vakantie. Met alle mogelijke problemen  van dien. Dat zie je ook aan de cijfers van mensen die bijvoorbeeld aan een hartaanval in het buitenland overlijden. Krijg je een infarct in Friesland dan lig je keurig een paar minuten later aan de hartbewaking en komt het wel weer goed, maar heb je hetzelfde probleem ergens in de Afrikaanse bush dan ga je gewoon dood. Daar staan mensen helemaal niet bij stil en daar moeten we dus op wijzen.

Nogmaals: we hebben goed resultaten geboekt met voorlichting in het verleden, maar we zijn nog lang niet kaar. Daarom gaan we ons in de toekomst op de reizigers zelf richten en laten we zien wat de risicox92s zijn die horen bij de gewenst reis. Ik weet zeker dat het succes zal hebben, want het kan toch niet zo zijn dat als je bijvoorbeeld diabetes hebt, dat je dan zonder nadenken naar Afrika of de woestijn in het Midden-Oosten gaat voor een avontuurlijke rondreis. Ongeveer de helft van alle gewone vakantiegangers krijgen daar bijvoorbeeld al last van diarree, dus die kans loop je ook met diabetes, maar dan wel met het risico dat je heel snel uitdroogt en simpelweg sterft. Dan kan de keiharde consequentie zijn en dat lijkt me tocht een vrij duidelijke boodschap om even bij stil te staan, aldus Overbosch.

Bron: de spits van 12 januari 20010

                                                    Meer info: www.ditaditravel.com

Ligging en omgeving

Angola is een land in zuidwest-Afrika. Het land is verdeeld in 18 provincies; Cabinda is een enclave en is twee keer omringt door Congo, het westgedeelte ligt aan de Atlantische oceaan. Met een totaal van 4837 km lange grens, Angola grenst aan Congo-Brazzavile op de Noordelijke provincie Cabinda, de Democratische Repubiek Congo (voormalig Zaire) naar het noorden en het oosten, Zambia naar het Oosten en Namibie naar het zuiden. Angola heeft een oppervlakte van 12467 km2 en is 37 keer zo groot als Nederland. Het totale aantal inwoners van Angola is 12.531.357 (2008) inwoners, waarvan circa een derde in de hoofdstad Luanda woont  en op de westelijke centrale plateau (Huambo). Met een bevoorrechte continentale hydrografische systeem, Angola’s belangrijkste rivieren zijn Kwanza, Zaxefre, Cunene en Cubango. Kwanza (KZ) is de nationale valuta.

Luanda is de hoofdstad van Angola en gesticht in 1575. Het is een moderne stad. Je treft er historische gebouwen, koloniale woningen en flatgebouwen. Maar ook veel krottenwoningen en hutten. De onafhankelijk is begonnen in 1975, daarna is de stad verwaarloosd. Sinds 2000 is de bouw weer opgepakt en op dit moment zijn ze overal aan het bouwen.

In Luanda zuid ontstaat een nieuwe stad Luanda-sul maar deze plak is nu nog moeilijk te bereiken, 1,5 uur reizen. Luanda kun je verdelen in een bovenstad en een benedenstad. De benedenstad heeft een haven en in de bovenstad zijn de woonwijken te vinden. Er is een mooie baai: Ilha de luanda, hier vind je een strand en verschillende restaurantjes.

De luchthaven ligt ongeveer 4 km van het centrum maar ligt gewoon in de stad. Er komt een nieuwe luchthaven 40 km van de stad die volgens verwachting af is in 2010. Deze wordt de grootste van het Afrikaanse continent.

In de directe omgeving van Luanda bevinden zich diverse mooie stranden waaronder:

-          Mussulo (schiereiland)

-          Santiago

-          Barra de kuanza

-          Cabo- Ledo

Op 130 kilometer van Luanda ligt het wildpark Quissama. Je kunt hier ook overnachten en een boottocht maken.

Het land bestaat voor twee-derde uit een hoogvlakte met een gemiddelde hoogte van 1050-1350 meter. Het overige deel is lage kustvlakte, varixebrend in breedte van 100-200 km in het noorden tot 25 km in het zuiden. Alleen de rivier de Kwanza kan men gebruiken voor transportdoeleinden. Andere rivieren worden wel gebruikt voor hydro-elektrische en som voor irritatiedoeleinden.

De begroeiing is voornamelijk van het savannetype, die in het noorden geleidelijk overgaat in tropische regenwouden. Drie bergen van meer dan 2000 meter hoogte bevinden zich in het zuidwestelijke deel van het land:

-          Serra Moco, hoogste berg van Angola 2.260m (provincie Huambo)

-          Serra Mepo (provincie Benguela)

-          Serra Vovole (provincie Kwamza Sul)

People of Angola

Arts and Crafts

Flag of Angola

Beleef Angola en ontdek de diamant in jezelf!

Angola is a "Virgin" tourism destination, with high untapped tourism potential. The country offers many tourism opportunities with its many different climates, landschapes, cultures and colours. From a 160 km coastline, with wide sand beaches to mountains, tropical rainforest and many natural wonders, with a rich biodiversity an mineral resources.

Further on Angola has a thriving tribal culture with many different tribes and rituals, living in the differents provinces.

The Portuguese influences of colonial times are still present in Angola, this creates a mixture of a Litin/ African atmosphere, which can be recognized in the building, cuisine, music an language.

Be continued

Ditadi Travel is een reisbureau dat zich op duurzaam toerisme in Angola richt. Ditadi Travel organiseert dagtochten, meerdaagse tochten en rondreizen naar het binneland van Angola. Het aanbod kan aangepast worden aan de wensen van de reisorganisatie of reiziger en bestaat uit een combinatie van: accommodatie, vervoer, cultuur, natuur (strand, bos etc), lokale culturele activiteiten, trektochen in de bergen, tocht door de woenstij waarbij men kennis maakt met de natuur en cultuur van Angola.

Ditadi Travel wil toerisme inzetten om inkomsten te genereren voor de lokale mensen in Angola.

Ditadi Travel wil de naambekendsheid van Angola promoten en Angola als een toeristische bestemming op de Kaart zetten.

ditaditravel@gmail.com

Voor meer info over Ditadi Travel ga naar de D&T reis en toerisme website.

Dit was de eerste keer dat ik naar Angola op vakantie ben geweest. Na zoveel verhalen van mensen te hebben gehoord was ik erg nieuwsgierig wat ik ervan zou vinden. Ook was ik benieuwd of al die lovende verhalen over Angola wel kloppen. Wij zijn vanaf Frankfurt gevlogen en het was een reis van ongeveer 8,5uur. Het eerste wat mij opviel in het vliegtuig was het aantal chinezen. Ik dacht eerst dat we in het verkeerde vliegtuig zaten op weg naar China, maar dit was niet het geval. Onze vlucht was s’nachts en we kwamen rond 5uur s’morgens aan in Luanda. Wat een prachtig gezicht al die lampjes als je boven de enorm grote stad Luanda vliegt. 

Op het vliegveld zelf ging het behoorlijk moeizaam. De paspoort controle duurde heel erg lang en je had 3 verschillende rijen. xe9xe9n voor de Angoleze bevolking, xe9xe9n voor de toeristen en een rij voor de mensen die in Angola komen werken ( de chinezen). In het vliegtuig zelf moest je twee formulieren invullen, xe9xe9n ging over je gezondheid en de ander ging over waar je verbleef en waarom enz. Toen ik bij de controle was ben ik vergeten de formulieren af te geven en had ik dus alles voor niets ingevuld. Bij mijn vriendje stelde ze allemaal rare vragen, waarom hij in Nederland is komen wonen en dat soort onzin. Toen mijn vriendje hem verwees naar het visum en dat het hem verder niks aangaat kregen we de stempels en mochten we doorlopen. Vlak achter de balie stond xe9xe9n of andere hoge pief die zichzelf heel wat vond en die vond het blijkbaar nodig om alle paspoorten nog een keer te controleren. Maar ach even tot 100 tellen en een glimlach op je gezicht en we gaan weer vrolijk verder. Niemand kon mijn dag nog verpesten, want we zijn eindelijk in Angola. De koffers waren makkelijk te vinden en verder verliep alles prima.

Op het vliegveld staan veel jongens te wachten, om te kijken of ze je koffer kunnen dragen en of je met hun taxi mee wilt . Het eerste wat mij opviel waren de vele grote auto’s (landcruises). Toen wist ik nog niet dat het bijna noodzakelijk is om zo’n auto te hebben. Onderweg van het vliegveld naar het huis in Viana ( een buitenwijk van Luanda) heb ik minsten 20 keer gedacht dat ik dood zou gaan, zo gevaarlijk en eng rijden ze in het verkeer. Er zijn geen verkeersregels en de brutaalste heeft voorrang. Er wordt van alle kanten ingehaald en getoeterd. Na xe9xe9n week ben je trouwens helemaal gewend aan de manier van rijden en is het niet eng meer. De wegen in Angola zijn slecht. In het asfalt zitten grote gaten of er is soms helemaal geen asfalt meer.Om 6.30uur s’morgens is het al heeeeeel druk op de weg. Mensen rennen naar taxi’s en naar bussen om mee te kunnen rijden en ook (taxi)brommertjes zie je erg veel. Veel jongeren lopen in witte dokters jasjes, wat schooluniformen zijn. Verder zie je prachtige mooie nieuw gebouwde wijken naast echte krottenwijken staan en woont arm en rijk allemaal door elkaar heen.
Vrouwen met kinderen op hun rug en spullen op hun hoofd. Ik vind het altijd een prachtig beeld om te zien, hoe sterk en krachtig deze vrouwen zijn.

Het volgende punt wat mij opvalt is het vele vuil. Overal ligt zwerfafval en oude auto’s en vrachtauto’s. Heel erg jammer want Angola is een prachtig land om te zien, maar al het afval maakt het land lelijk. Ik voel mij trouwens gelijk thuis in Angola en voel mij echt op mijn gemak.  De mensen zijn allemaal warm en vriendelijk en ik als blonde vrouw kan rustig over straat heen lopen. Natuurlijk kijken de mensen mij aan en ook kinderen vinden mij interessant, maar het is niet op een vervelende manier. Vaak krijg je zelfs complimentjes over je lichte ogen of je lange zachte blonde haar.
De rest van de vakantie zijn we veel naar het centrum van Luanda geweest, hebben we het strand bezocht ( miami beach). Een erg mooi strandtentje, waar je heerlijk kan eten en zonnebaden. En zijn we naar Bela shopping geweest ( een nieuw winkelcentrum) wat erg mooi is maar ook erg duur. Het uitgaansleven in Luanda is leuk. Je hebt er mooie discotheken, het probleem is alleen dat uitgaan ook heeeeel duur is. Het centrum van Luanda trekt mij persoonlijk niet echt. Ik vind het er te druk en de stad is vies en smerig en door de uitlaatgassen kun je er nauwelijks ademhalen. De buitenwijk van Angola vind ik erg mooi (Viana). Eerst wou niemand er wonen, maar nu zie je dat heel veel mensen gaan verhuizen en daar hun huis laten bouwen. Van Viana naar het centrum is trouwens bijna 2 uurtjes rijden door het drukke verkeer en de slechte wegen.

In week 3 zijn we een week naar Huambo gegaan. Huambo is een provincie van Angola. Door de oorlog moesten de mensen uit Huambo vluchten naar Luanda, omdat de rebellen zich daar hadden gevestigd. De weg van Luanda naar Huambo is ongeveer 8 uur rijden. De wegen zijn er redelijk goed en het is goed te doen met de auto. Het is echt een prachtig landschap met het ene moment palmbomen, dan weer rode zandvlaktes, dan weer bergen en dorpjes van allemaal kleine hutjes. Huambo zelf is ook een prachtige stad waar veel te zien is, zoals veel monumenten, de Fatima kerk of bijvoorbeeld het oude huis waar Savimbi heeft gewoond. Verder is de stad Huambo nog heerlijk rustig en alles is er georganiseerd. Ook de wegen zijn er goed en er zijn mooie parken aangelegd. De huisjes zijn er heel mooi met allemaal verschillende kleurtjes en hun veranda’s. Het heeft echt wat weg van Portugal. Je ziet dat Huambo zich nu aan het ontwikkelen is. Mensen trekken weer terug naar Huambo om daar weer hun leven te beginnen, hoewel er ook nog steeds veel panden leeg staan die vernietigd zijn door de oorlog. De mensen hebben geen geld om het op te knappen, maar willen ook geen afstand doen van het pand. Hierdoor blijft het allemaal leegstaan. In Huambo hebben we xe9xe9n nacht in hotel residential gezeten. Die koste maar liefst 120 Amerikaanse dollar per nacht. We zijn de volgende dag vertrokken naar het hotel konjevi. Het is een simpel, maar prima hotel en het eten is er prima.

Angola heeft nog een hele lange weg te gaan wat betreft het opbouwen van het land. Op dit moment zie ik dat er zeker wel veel dingen gebeuren, zoals wegen worden aangelegd, nieuwe wijken worden er gebouwd, hotels, parken etc. De vraag is alleen of het ook op een goede manier wordt gedaan. Wat ik van de Angolese bevolking zelf hoor is dat ze niet tevreden zijn over de kwaliteit van de nieuwbouw en de nieuwe infrastructuur. Doordat het door chinezen in een rap tempo wordt gebouwd, is de kwaliteit ook stukken minder. Hierdoor hebben zij het idee dat je het probleem alleen verplaatst en niet echt oplost. Wat er nu wordt gebouwd is niet duurzaam en dat is jammer. Ook kun je zien dat mooie natuurlandschappen al gereserveerd zijn om straks nieuwe wijken op te bouwen. Verder moet er naar mijn mening een mentaliteit verandering. Een voorbeeld hiervan is bijvoorbeeld, de grootste en duurste en nieuwste auto’s zijn al in Angola, maar fatsoenlijke wegen zijn er niet. Ondanks dat ik misschien kritiek lever wil ik nogmaals benadrukken wat voor een prachtig mooi land Angola is. De mensen zijn er lief en warm en de natuur is er schitterend. Ondanks dat Angola een lange weg te gaan heeft, weet ik zeker dat ze er komen! Angola heeft bij mij een plekje in mijn hart gestolen.

Door Saskia

Continue reading →

Mag ik mezelf even voorstellen? Mijn naam is Sxe9rgio Tati "el Bonasera". Ik kom uit Angol en ik ben ben sinds 2002 in Nederland. Momenteel woon ik in Amsterdam. Toen ik in Nederland kwam, werd ik verliefd op Nederland. Het was liefde op het eerste gezicht. Ik werd verliefd op de Nederlandse taal en cultuur. De mensen en het land in zijn geheel vond ik mooi.

De manier waarop de Nederlanders leven heeft mijn diep geraakt. Natuurlijk zijn er ook minpunten, maar dat zijn er zo weinig dat ik ze hier niet hoef te noemen. Als je aan mijn vraagt om Nederlanders in twee woorden te beschrijven zal ik zeggen: ambitieuze hardwerkende mensen. Wat mij ook aanspraak is dat de Nederlanders van reizen houden. Ze willen altijd nieuwe plekken zien en ontdekken. Dat is iets dat in hun bloed zit en uit het verre verleden stamt. Een goed voorbeeld daarvan is dat ze 400 jaar geleden de stad Nieuw Amsterdam (New York) gesticht hebben.

Ik heb een droom die ik graag wil realiseren. Ik wil dat Angola ook een land wordt zoals Nederland: een land waar mensen de kans kunnen krijgen om zichzelf te ontwikkelen en iets te bereiken. Een land waar ik trops op kan zijn. Een land waar mijn kinderen en hun kinderen goed kunnen opgroeien. Mijn liefde voor Angola is onvoorwaardelijk; ik hou met mijn hele hart van Angola. Ik voel me machteloos wanneer ik zie hoe het met veel mensen daar gaat. Soms vraag ik me af hoe mensen zo slecht kunnen zijn. Angola is een rijke land met arme mensen. Een land van ongelijkheid en een land waar elke 2 minuten een kind sterft van de honger. Angola is tegelijktijd ook een prachtig land vol cultuur en traditie. Het is mijn land. Watt er daar ook gebeurt in positieve of negatieve zin: het blijft mijn Angola. Over een aantal maanden wil ik naar Angola gaan, om mijn steentje bij te dragen aan de wederopbouw en ontwikkeling van mijn vaderland.

Al sinds 2003 loop ik met het idee om in toerisme te gaan investeren. Ik wil mensen naar Angola zien gaan. Mensen in contact brengen, zodat ze elkaar kunnen inspireren en van elkaars cultuur en tradities kunnen leren. Dat is een droom, die ik zeker in vervulling wil zien gaan. Door middel van toerisme wil ik werk en inkomen genereren voor de inwoners van Angola. Maar veel mensen weten nog niet waar Angola ligt, of welke taal er wordt gesproken. Daar wil ik verandering in brengen. Ik wil Angola promoten en als vakantieland op de kaart zetten. Ik heb inmiddels een businessplan opgesteld en een website gemaakt. Momenteel ben ik bezig met het samenstellen van een reispakket. Omdat ik niet alles alleen kan doen, ben ik op zoek naar allerlei soorten hulp: ik zoek onder meer mensen die mijn willen helpen bij contact met reisorganisaties, mensen die mij willen helpen door het vertalen van documenten en mensen die mijn willen helpen met de Nederlandse taal om teksten in foutloos Nederlands te kunnen schrijven. Denkt u mij te kunnen helpen? Heeft u advies, vragen of opmerkingen? Aarzel niet om mij te contacten! Dat kan via mail (sergiotati287@hotmail.com) of telefoon (0624740799). Ik zie uit naar uw reactie.

Voor meer meer informatie bezoek de  Ditadi Travel website